یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است

 «رقم، رمق می خواهد»

« ولادت : 1186 - شهادت 20 دی ماه 1230هجری شمسی »

دویست و هشتمین سال تولد بزرگ طلایه دار صنعت ایران گرامی باد.

مردی که واردات کالاهای خارجی که از اواسط صفویه بازارهای ایران را اشباع کرده بودند، در زمان او به نصف تقلیل یافت و درآمدهای ایران در اواخر کار او تا 5 برابر افزایش یافت. ایران در زمان امیر کبیر موفق شد برای اولین بار حضوری درخور توجه در نمایشگاه بین المللی کالا که در انگلیس برگزار شده بود، پیدا کند و کالاهای صنعتی تولید ایران را که همگی در زمان امیر پا گرفته بودند، معرفی کند. 

این مَثَل یادگار اوست که «رقم، رمق می خواهد»

برای مطالعه زندگی نامه امیر, اینجا کلیک کنید

 

 

آب_زیرساخت_است_باید_مدنظر_قرار_گیرد.

#آب_زیرساخت_است_باید_مدنظر_قرار_گیرد_
#خرید_آب_ومدیریت_کارآمد_آب_حتما_و_فورا_باید_مدتها_قبل_دردستورکار_
قرار_گیرد
#متاسفانه_درمناظرات_کاندیداهای
_ریاست_جمهوری_هم_بهیچ_وجه_مطرح_نمیشوند!

پرینت

مهارتهای کارآفرینی- از کتاب ثروت آفرینان

نوشته شده توسط لستر تارو - رئیس دانشکده اقتصاد دانشگاه ام آی تی آمریکا on .

Share this post

کشوری که زیر سلطه ترسوها باشد ثروتمند نمی شود. کشوری ثروتمند می شود که راه را بر شکوفایی کاشفان و نواندیشان خود بگشاید.

لستر تارو رئیس دانشکده اقتصاد دانشگاه ام آی تی آمریکا

مهارتهای کارآفرینی : نوشته لستر تارو - مترجم عزیز کیاوند - نشر فرا

کارآفرینان و سازمان اجتماعی به ظاهر در دو قطب مخالف قرار دارند  اما در باطن پیوندی نزدیک با یکدیگر دارند و پایه های هرم را تشکیل می دهند. تغییر و تحول به مردان و زنانی تکیه دارد که امکان انجام کارهای جدید را تشخیص دهند و برای انجام آن به میدان بیایند. مدیرانی قَدَر و مدبر باید باشند تا امکانات اقتصادی فن آوریهای جدید مانند خرده فروشی از طریق اینترنت را دریابند و سدها و موانع کهنه را از پیش پای خود بردارند. بوروکراسی های جدید، اعم از دولتی و خصوصی، به تغییر وضع موجود دست نخواهد زد. در حقیقت، غالباً آنچه باید تغییر کند، همین بوروکراسی های موجود است. منافع مستقر آنها سدی در برابر تغییر است.{jcomments on}

 امروز در برخی از کشورهای اروپائی به ویژه آلمان و فرانسه - صدای ترس و وحشت از بیوتکنوژی شنیده می شود و در راه ابداع و به کارگیری محصولاتی که به یاری فن آوری تولید می شوند، سنگ می اندازند. این کار حیرت انگیز است و به ترسی می ماند که پانصد سال پیش چینی ها را فراگرفت و باعث شد درهای خود را بر روی دنیای خارج ببندند. در این کشورها ورود و مصرف غذاهای تولید شده از راه تغییرات ژنتیکی ممنوع است. پژوهش درباره ایجاد تغییرات ژنتیکی در گیاهان، حیوانات و انسان نباید انجام شود و اگر هم انجام شود باید با رعایت مقررات ایمنی باشد و این مقررات و محدودیتها بسیار سنگین هستند چنانکه از نظر اقتصادی مثل این است که گفته شود پژوهشی انجام نشود. نگرشها به یکدیگر نزدیکند: "ما از این کار خطرناک سر در نمی آوریم". "به درد ما نمی خورد، مجهولات آن زیاد است". هر دو کشور چیزی را که در چارچوب تصورات و عادتهای جاری شان نباشد هیولا می پندارند. روشهای کهنه (ایجاد گیاهان دو رگه به منظور تغییر ساختار ژنتیکی آنها) عیبی ندارد؛ روشهای نو (داخل کردن ژنها به منظور تغییر ساختار ژنتیکی) عیب دارد.

کشوری که زیر سلطه ترسوها باشد ثروتمند نمی شود. کشوری ثروتمند می شود که راه را بر شکوفایی کاشفان و نواندیشان خود بگشاید.

کسی از ممکن یا از وجود هیولا خبر ندارد مگر اینکه خطر کند. دل به دریا زند و درصدد کشف و جستجو برآید. گاه اتفاق می افتد که حق با ترسوها و مرددها باشد اما این گروه غالباً در اشتباهند. جسارت و دل و جرأت دست زدن به کارهای خطیر به طور مساوی در زمان و مکان تقسیم نشده است. در برخی از زمانها و برخی از ملتها جلوه می نماید. در زمانهای دیگر یا در ملتهای دیگر دیده نمی شود.  ملتها باید طوری سازمان یا تجدید سازمان یابند که غنچه های شجاعت، خلاقیت و توانائی سازماندهی و مدیریت مردم آنها بشکفد.

Instagram Widget Slider