یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است

آب_زیرساخت_است_باید_مدنظر_قرار_گیرد.

#آب_زیرساخت_است_باید_مدنظر_قرار_گیرد_
#خرید_آب_ومدیریت_کارآمد_آب_حتما_و_فورا_باید_مدتها_قبل_دردستورکار_
قرار_گیرد
#متاسفانه_درمناظرات_کاندیداهای
_ریاست_جمهوری_هم_بهیچ_وجه_مطرح_نمیشوند!

مقاله ها

پرینت

رونق اقتصادی در ایران

نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری on . Posted in بدون مجموعه

Share this post

محمدعلی اثنی عشری

رونق اقتصادی در ایران

مدتهاست می خواستم در این مورد مطلبی بنویسم لکن چون به نظر می رسید بعضی از موارد را می بایست بصورت نامه و یا طی ملاقاتهای حضوری با بعضی مسئولین مطرح کرد، تأمل کردم شاید موارد را به طور جدی و عملیاتی با ایشان درمیان بگذارم اما متأسفانه انگار که مسئولین دولتی بیشتر به همان حرف های تکراری چند ساله گذشته قانع هستند!! و به برگزاری همایش های پرهزینه و کم خاصیت و سخنرانی ها و مصاحبه های رادیویی و تلویزیونی و امثالهم دلخوش دارند.

اما درست برعکس، در بخش خصوص، صاحبان صنایع و حوزه های خدماتی و غیره منتظر راهکارهای عملیاتی و اقدامات جدی هستند و از این همایش ها و مصاحبه ها و حتی میزگردهای تلویزیونی که در این حوزه برگزار می شود، خسته و ناامید شده اند، بنابراین سعی می شود در این یادداشتها به اختصار هم به موانع و رونق کسب و کار در ایران پرداخته شود و هم راهکارهایی برای این موضوع بررسی و منتشر گردد.

قبل از شروع بررسی قابل ذکر و تأمل است که براساس اطلاعات و نظریه های مختلف بیش از 80% اقتصاد ایران دولتی است!! و بعبارتی اصلاً بخش خصوصی به معنای واقعی کلمه یا نداریم و یا اگر کم و بیش فعالیت هایی انجام می شود، چون کسانیکه صددرصد خود را بخش خصوصی می دانند از طرفی امتیازات بخش های اقتصادی دولت را ندارند و از طرف دیگر چون بخش های دولتی در رقابت با بخش های صددرصد خصوصی در حوزهای اقتصادی اعم از تولید – خدمات – کشاورزی و ... هستند، بازنده نهایی همین ته مانده!! بخش خصوصیست. فلذا:

{jcomments on}  

 1- از عمده ترین مشکلات و موانع رونق اقتصادی در ایران، وجود دولتی بودن اقتصاد و بنگاههای اقتصادی – تجاری – صنعتی – خدماتی و امثالهم است. علی رغم تصریح وضعیت اقتصادی در قانون اساسی و تدوین و ابلاغ و اهتمام بر اجرای اصل 44 قانون اساسی، متأسفانه حتی اکثر واگذاری ها از بخش های دولتی به بخش های شبه دولتی واگذار گردیده است؛ که ارائه آمار و ارقام و پرداختی به آنها هم مشکل و هم قصه دور و درازیست که اساساً پرداختن به آن در این یادداشت، بیراهه رفتن است!!

پس چنانچه واقعاً و جداً عزم دولت بر رونق کسب و کار است اول خود را از کارهای اقتصادی خلاص کند و سپس به امور نظارتی و سیاستگذاری و حمایتی خود بپردازد. متأسفانه حتی برخی از بخش های نهادهای نظامی و انتظامی، فرهنگی و تبلیغی کشور به این عارضه دچار شده اند. بعنوان مثال دوستان اگر جویا شوند کارخانه معظم لاستیک دنا وابسته به چه نهاد و جریانی است؟

2- بعد از حل مشکل اول، جهانی فکر کردن و جهانی جلو رفتن و بعبارتی اتفاقات بازارهای اقتصادی – تولیدی – صنعتی – کشاورزی – خدماتی و ... را رصد کردن و به فکر رقابت با آنها بودن است. در دنیای امروز، تجار و بازرگانان و اصحاب تولید و صنعت و تکنولوژی در پی آنند تا هر کجای از جهان که این امور (تجارت، تولید، ارائه خدمات و ...) ارزان تر انجام می شود، در همانجا حضور یافته و آنجا کار کنند. نمونه بارز آن در شانگهای چین است. چناچه این رویه ملاک عمل قرار گیرد، متوجه خواهیم شد بسیاری از صنایع و تولیدات ما، قدرت رقابت با محصولات خارجی را ندارند و اساساً تولید آنها در کشور به صلاح و صرفه مردم نیست.

3- سرمایه ارزان قیمت: در یکی از یادداشهایم قبلاً توضیح داده ام که در حال حاضر در کشورهایی مثل ژاپن سرمایه های فراوانی وجود دارد (منظورم بطور مشخص پول است) که چون در آنجا سپرده گذار یا اصلاً توسط بانک ها سودی دریافت نمی کند، یا بهره ای که به سپرده گذار پرداخت می شود در بهترین شرایط به 1% هم نمی رسد!! بنابراین با درنظر گرفتن ریسک های سرمایه گذاری، این پولها می تواند با بهره حدود 4 تا 5% در داخل و خارج از ژاپن برای تولید کننده یک فرصت و امکان خوب محسوب شود. در همان یادداشت توصیح داده ام که ما قطعاً اگر همه موانع تولید و کسب و کار را برداریم، اما با منابع مالی و پولی حدود 20 تا 30% هرگز تولیدات و خدمات و محصولاتمان نه  تنها در داخل کشور بازار نخواهند داشت، بلکه بهیچ وجه نمی توانیم وارد بازارهای جهانی شویم. بهمین جهت بود که پیشنهاد کردم یا مستقیماً از طریق مراجع دولتی و بانکهای خارجی و یا غیر مستقیم بایستی شرایطی فراهم شود تا از این امکانات، تولید کنندگان و صنعتگران داخلی بهره مند گردند و یکی از راههای تحقق آن را ایجاد شعب برای بانکهای موردنظر خارجی در ایران ذکر کردم.

4- توجه به تحقیق و توسعه با رویکرد های زیر:

الف) نوآوری در تولید و محصولات و خدمات بعنوان راه ماندگاری آن صنایع و محصولات در بازارهای داخلی و بین المللی

ب) تأمل و تأکید بر موادبری کم در تولید محصولات. بعنوان مثال دقت بفرمائید هنوز کارخانه های سنگبری ما با تکنولوژیهای قدیمی سنگهای تزئینی با ضخامت هایی بعنوان مثال 5 تا 10 سانتی متر برای نصب بر نماهای ساختمانها، تولید می کنند درحالیکه تقریباً این تکنولوژی و فرایند کار در کشورهای صنعتی مثلاً در این مورد خاص (کشور ایتالیا) اخیراً کارخانجات سنگبری اقدام به برش سنگهای تزئینی با ضخامت حدود 1 میلی متر در جریان فعالیت و کار هستند.

و این ماجرا در اکثر تولیدات و محصولات قابل بررسی می باشد.

5- حل معضل مصرف بالای انرژی در کارخانجات و صنایع که این مورد عمدتاً از دو طریق به صنایع و تولیدات ما تحمیل گردیده است.

الف) هدر رفتن انرژی

ب) مصرف بالا در کارگاهها و کارخانجات

ادامه دارد.....

 

Share this post

Instagram Widget Slider